← Alle columns

Live from the happy vineyard

Column #531

Een dag met de Ecocert-controleur

De solitaire week geeft me veel tijd om klusjes te doen die altijd blijven liggen: een nieuw lampje in de koelkast, olie in de generator, de maaimessen van de gyrobroyeur slijpen, administratie in mapjes, dat soort dingen. We hebben nog steeds dreigende vorst, met name in de vroege ochtend: vlak voor zonsopgang scheert de temperatuur langs de nul graden. En bij vorst is het beter om niet te ploegen en te maaien: ongeploegde grond geeft meer stralingswarmte en maaien leidt tot meer vocht en daardoor kou. Dus we houden ons op dat gebied gedeisd. Al het snoeihout is door de snoeiers in het midden van de paden gelegd. Met de broyeur achter de tractor verpulveren we het snoeisel, dat als mest de bodem ingaat. Een langdurig werkje, omdat de historie ons heeft geleerd dat bij een te hoge snelheid de machine vastloopt en de zekeringbout breekt. En die bout is op een hele lastige plek aangebracht waar je eigenlijk niet bij kan, en zeker niet met het formaat handen dat ik heb. Helaas: één keer breekt de bout en ben ik een uurtje zoet om die te vervangen. Je bent sowieso als boer veel tijd kwijt met het repareren en onderhouden van je machines. Dat moet je zelf doen, omdat de techneuten óf niet óf later komen opdagen als je ze nodig hebt. En voor elk klusje heb je andere hulpmiddelen nodig, dus beschikken we na 15 jaar over een volle werkplaats waarvan alleen ik weet waar iets ligt.

Op dinsdagochtend komt Jean-Yves langs. Hij is de controleur van Ecocert, de organisatie die twee keer per jaar ons biohandelen checkt. Het is een vast ritueel. Het eerste kwartier is hij zoet met het aan de praat krijgen van de laptop en verbinding maken met de wifi. Dan komen de standaardvragen: of ik nog dezelfde terreinen bezit. Het antwoord is een eenvoudig ja, maar blijkbaar geeft dat veel gedoe, want puffend en steunend wordt er 10 minuten zwijgend iets in de laptop ingetypt. Bij de vorige controle heeft Jean-Yves aangekondigd de oenologische producten te willen checken op biocertificaat. Die gisten, voeding en malolactische bacteriën e.d. bestel ik in Nederland bij mijn oenologische leermeester Ed Montfort. Op de verpakking staat keurig in het Nederlands de inhoud vermeld. Daar kan onze controleur niets mee. Ik vraag aan ChatGPT om van alle producten de Franse fiche technique met het biocertificaat op te zoeken. Et voilà: binnen een minuut heb ik een volledig dossier. Hij is onder de indruk en overtuigd. De labuitslagen worden bekeken en goedgekeurd. Niet gerommeld met verboden troep. We doen een rondje langs de chai, de cave en een perceel en we zijn weer door de certificeringshoepel gesprongen en krijgen verlenging van het biocertificaat.

Sinds 1 januari dit jaar zijn de regels voor biologische wijnboeren verder aangescherpt voor wat betreft het gebruik van kopersulfaat in de wijngaard. Dit is het enige effectieve middel tegen schimmels zoals meeldauw. Biologische wijnboeren mochten dit gebruiken met maximaal 1 gram per plant per jaar. En daar is nu een streep doorgezet, althans door 80% van de producten. Even voor het perspectief: conventionele wijnboeren mogen nog met allerlei chemische middelen werken, waaronder glyfosaat. Bestrijdingsmiddelen worden in verband gebracht met de ziekte van Parkinson, die in Frankrijk als beroepsziekte van boeren wordt erkend: de "maladie du vigneron". Nou, dan weet je het wel. En nu worden de boeren die biologisch werken aangepakt. Een vreemde situatie die volgens Jean-Yves is ontstaan door een lobby van conventionele boeren hand in hand met de chemiereuzen, om zo de biologische boeren het werk nog moeilijker te maken. Dus in plaats van alle wijnboeren te verplichten binnen 5 jaar biologisch te werken, gebeurt er dit, en als gevolg zullen steeds minder boeren overstappen op bio. Ook hier reikt de macht van de chemische multinationals ver. Hallo, zijn we nog een beetje wakker daar in Brussel?

Vrijdag komt mijn wijnboerin weer thuis en ik maak bœuf bourguignon volgens het recept van de fameuze Julia Child. Openhaard aan en een lekker wijntje wachten op haar.

Bon Pâques et à dimanche!